لازمه که آدما یه جایی رو داشته باشن تا بتونن با خیال راحت اونجا همه ی خاطرات آزار دهنده شونو بالا بیارن، و در هین عُق زدن کسی هی ازشون نپرسه: چته؟چته؟!
.
.
.
تنهایم...تنها...و تنهایی ام را از امروز...همین امروز، سخت دوست می دارم! اما هنوز دلتنگ توام؛وقتی به تو فکر می کنم، کسی در دلم زار زار گریه می کند...